Als u snel in slaap kunt vallen, diep slaapt, op elk moment kunt dutten of overal in slaap kunt vallen, beschouwt u zichzelf misschien als een perfecte slaper. Maar snel in slaap vallen kan eigenlijk een symptoom zijn van een slaapstoornis. Dit artikel legt de wetenschap achter slaperigheid uit. Ook worden slaapstoornissen besproken die u gedurende de dag slaperig kunnen maken.<\/p>\n\n\n\n
Het is eerst belangrijk te begrijpen hoe we slaperig worden. Tijdens het wakker zijn produceert uw hersenen een stof genaamd adenosine. Naarmate uw lichaam energie verbruikt en zijn normale dagelijkse functies uitvoert, hoopt adenosine zich op. Hoe langer we wakker blijven, hoe meer adenosine er zich opbouwt.<\/p>\n\n\n\n
Hoge niveaus van adenosine veroorzaken wat we noemen de homeostatische slaapdrang. Dit wordt soms slaapbelasting of slaapschuld genoemd. Simpel gezegd, het is de fysieke behoefte aan slaap om uw lichaam te herstellen.<\/p>\n\n\n\n
Bijvoorbeeld, als u 30 uur achter elkaar wakker zou zijn, zou u extreem slaperig zijn. U zou waarschijnlijk gemakkelijk en diep slapen. Misschien zelfs langer dan normaal. Dat komt door de hoge niveaus van adenosine in uw hersenen.<\/p>\n\n\n\n
Zelfs als u later opblijft dan uw normale bedtijd, kunt u sneller in slaap vallen omdat uw adenosine-niveau hoger is. Wanneer u slaapt, fungeert uw lymfatisch systeem als een filter om adenosine uit uw hersenen te verwijderen. Wanneer u ’s ochtends wakker wordt, zijn de adenosine-niveaus – en dus uw slaperigheid – op hun laagst. Als u goed heeft geslapen, voelt u zich verfrist.<\/p>\n\n\n\n
Hoe langer u wakker bent, hoe meer adenosine zich in uw hersenen opbouwt. Adenosine maakt u slaperig. Tijdens het slapen wordt adenosine weggespoeld, waardoor u zich verfrist voelt. Daarom voelt u zich nog steeds slaperig als u niet genoeg slaapt.<\/p>\n\n\n\t\t